....

ابیات این شعر زیبای مولانا رو تقدیم می‌کنم به دوستان اهل دل...

نان پاره ز من بستان، جان پاره نخواهد شد / آواره عشق ما، آواره نخواهد شد

آن را که منم خرقه، عریان نشود هرگز / وان را که منم چاره، بیچاره نخواهد شد

آن را که منم منصب، معزول کجا گردد؟ / آن خاره که شد گوهر، او خاره نخواهد شد

آن قبله مشتاقان، ویران نشود هرگز / وان مصحف خاموشان، سی پاره نخواهد شد

از اشک شود ساقی، این دیده من لیکن / بی نرگس مخمورش، خماره نخواهد شد

بیمار شود عاشق، اما بنمی‌میرد / ماه ارچه که لاغر شد، استاره نخواهد شد

خاموش کن و چندین غمخواره مشو آخر / آن نفس که شد عاشق، امّاره نخواهد شد

/ 5 نظر / 4 بازدید
کچوئی

سلام . هنوز راه زیادی تا فهم ودرک عشق واقعی داریم.... اين هم از مولاناست. ای پاک دلان با جز او عشق مبازيد نتوان دل و جان دادن هر مختصری را

شيرين

سلامی همچو لطافت عشق. اولش که متنتو خوندم ياده آنتوان دوسنت و اگزوپری افتادم!آخه اونم نوشته شو تقديم کرده بود به دوستش. زيبا بود. موفق و برقرار باشيد!

لاله

خيلی قشنگ بود اين متنارو از کجا مياريد؟

ويدا

سلام رشته ئ تحصيلی شما چيه؟ خيلی کارتون قشنگه